Toonscripts (Dutch) About

Passende Partners

Vertaling van het toneelstuk “The Incompatibles”, geschreven door Horace Holley en bewerkt, vertaald en voorzien van illustraties door Ayal Pinkus.

PERSONAGES

—MARIAN

—FRED

—GEORGE

 

 

In een chique restaurant in Amsterdam-Zuid zitten 's avonds een man en een vrouw aan een tafel naast het toilet. Op tafel staan een paar verwelkte rozen.
 
 
Marian:Nee dank je, geen oesters of mosselen meer voor mij. Ik heb vorige week al genoeg vis gegeten in Center Parcs aan zee.

Ik wil — Ohhhh, wat een mooie bloemen! Mmm!

 
 
Marian:Heerlijk, die rozengeur. Vooral als ze niet in seizoen zijn. Hey! De andere tafels hebben geen rozen! Fred, heb jij — ?
 
 
Fred:Dat heb ik zeker, Marian. Ik wist dat je ze zou waarderen.
 
 
Marian:Ik waardeer ze enorm, Fred. Maar je moet je niet meer zo uitsloven hoor.
 
 
Fred:Dat doe ik wel! En het is geen uitsloverij om jou bloemen te geven.
 
 
Marian:Het is okay, Fred. Ik houd van bloemen, maar ik ben geen jong naïef bloempje meer, hoor.

Ik weet dat onze wittebroodsweken ten einde lopen. Ik heb het al eerder meegemaakt.

 
 
Fred:Ja, maar niet alle mannen zijn zoals hij hoor.
 
 
Marian:Dat weet ik ook wel. Ik weet dat jij anders bent. Anders was ik nooit met je getrouwd. Maar toch —
 
 
Fred:Nou, ik zal je laten zien dat er mannen zijn die langer dan twee weken verliefd op je blijven. Dat wil je toch?
 
 
Marian:Zeker, Fred. Ik zei toch dat jij anders was. Maar ik wil niet dat je te veel hooi op je vork neemt en dat je het dan niet meer volhoudt. Je zou me binnen de kortste keren haten.
 
 
Fred:Ik zou jou nooit kunnen haten, meisje! En trouwens, dit is de eerste avond dat we weer thuis zijn. We gaan natuurlijk niet elke avond zo uitgebreid uit eten.
 
 
Marian:Nou, ik wil gewoon niet dat je het plotseling opgeeft zoals hij deed.

Wat neem jij? Een cocktail?

 
 
Fred:Eens even zien... Wat is er, Marian?
 
 
Marian:Ssh! Niet omkijken!
 
 
Fred:Wat is er?
 
 
Marian:Hij!
 
 
Fred:Wie?
 
 
Marian:George!
 
 
Fred:Ach. Let maar niet op hem. Hij is geen probleem meer voor je. Je bent van mij.
 
 
Marian:Tuurlijk. Hij kijkt niet eens naar me. Hij is met een vrouw. Oh! Hij is met die kassière!
 
 
Fred:Welke kassière? En trouwens, wat maakt dat uit? Voor mijn part heeft ie honderd vrouwen. Wij zijn gelukkig samen.
 
 
Marian:Hoe durft ie! Ik wist dat zij het was. Hij dacht mij voor de gek te kunnen houden, maar ik had ze wel door. Hij heeft vast veel geld betaald voor die kleren!
 
 
Fred:Kom nou! Wat wil je drinken? Trouwens, die kleren heeft ze vast zelf gemaakt.
 
 
Marian:Zelf gemaakt! Jij weet lekker veel over damesmode! Dat komt rechtstreeks van de P.C. Hooftstraat.
 
 
Fred:En wat als dat zo is? Ik ga mooiere kleren voor je kopen, let maar op.
 
 
Marian:St! Hij kijkt deze kant op!
 
 
Fred:Hm! Als je naar mij kijkt zie je hem niet.
 
 
Marian:Hoe durft ie!
 
 
Fred:Wat heeft ie gedaan?
 
 
Marian:Hij glimlachte naar mij! Alsof er niks gebeurd was! Ik durf te wedden dat hij iets gemeens over mij gaat zeggen. Oh, wat een —!
 
 
Fred:Laten we van plaats verwisselen. Ik heb honger.
 
 
Marian:We verwisselen helemaal niet van plek! Ben jij gek. Dan lacht hij me helemaal uit. Ik zou haar wel een paar dingen kunnen vertellen over hem — en nu kijkt zij óók!
 
 
Fred:Wat geeft dat? Luister —
 
 
Marian:Hij staat op! Het gore lef!
 
 
Fred:Wat?
 
 
Marian:Hij komt hierheen!
 
 
Fred:Ik zie het! Niks zeggen, ik neem het wel voor je op.
 
 
Marian:Als hij het waagt —
 
 
George:Hallo, Marian!
 
 
Marian:Hm!
 
 
George:Wat, mopperen tijdens je huwelijksreis? Dat is geen goed teken, Marian!
 
 
Marian:Ik mopper niet, maak je maar geen zorgen. Jij was gelukkig de enige mop in mijn leven, God zei dank.
 
 
George:Als jij dat zegt. Niet elke vrouw weet binnen één seizoen een niet-passende partner te verruilen voor een passende partner.
 
 
Fred:He!
 
 
Marian:Dat is typisch hem! Komt hier met een brede grijns als was hij een kind met nieuw speelgoed. Nou, wij willen niks met je te maken hebben.
 
 
George:Okay. Sorry dat ik jullie stoor. Ik wilde je alleen iets melden.
 
 
Marian:Oh, echt? Ik had niet verwacht dat ze er zo eentje zou zijn waar je mee moest trouwen.
 
 
George:Heh! Ik wist dat je haar zou fileren. Maar ik begrijp niet waarom je nu jaloers bent.
 
 
Marian:Ik ben niet jaloers!
 
 
George:Waar maak je je dan druk om?
 
 
Marian:Ik? Me druk maken? Ik maak me helemaal niet druk! Ik ben alleen maar chagrijnig omdat jij ons bent komen storen. We hadden het prima naar ons zin zonder jou.
 
 
George:Oh, mijn excuses! Trouwens, ik kwam niet om iets te melden, daar is het al te laat voor. Ik —
 
 
Marian:Jullie zijn al getrouwd! Het zou netjes zijn geweest als je eerst wat gewacht had.
 
 
George:Ik wachtte een dag langer dan jij.
 
 
Marian:Dat is anders.
 
 
Fred:Sorry hoor, maar wij waren eten aan het bestellen. Als je hier niet bent om iets aan te kondigen, waarom —
 
 
Marian:Ja, waarom kwam je ons eigenlijk storen?
 
 
George:Nou, ik had een email ontvangen van onze vriendin Grace en —
 
 
Marian:Grace? Wat had ze je dan te melden?
 
 
George:Ze zei dat het haar speet dat ik moest scheiden, maar ik vertelde haar —
 
 
Marian:Sorry dat je moest scheiden! Als ik haar ooit tegenkom!
 
 
George:Oh, ze gaat ook trouwen.
 
 
Marian:Met wie?
 
 
George:Die gast, kom, hoe heet hij ook alweer, die vent met die BMW dealership op Beethovenstraat.
 
 
Marian:Snider! Dus hij is het geworden! En nou rijdt ze zeker lekker in een vette nieuwe BMW rond.
 
 
George:Zeker. Ik zag haar vandaag langsrijden in een enorm bakbeest. Ik zei je toch dat ze op geld uit was. En jij maar denken dat ze verliefd was op Jackson.
 
 
Marian:Hypocriet wijf! Ze was verliefd op hem. Ten minste, dat zei ze. Tranen met tuiten. Heb je Jackson gezien?
 
 
George:Ja. Hij is zo droevig als de bloemen op deze tafel. Hij zei —
 
 
Fred:Luister, Marian! Ik ga niet de hele avond op eten wachten!
 
 
Marian:Bestel je stomme maaltijd!
 
 
Marian:Wat zei Jackson, George?
EINDE